Oostenrijk is klaar voor de slag

In deze rubriek geven wij onafhankelijk en zonder enige commerciële bedoeling journalistieke verslagen van proeverij-bevindingen, die voor de kennisverbreding van wijnconsumenten van belang kunnen zijn. Wijnkoperijen, importeurs, ambassades en restaurateurs die zulke proeverijen organiseren kunnen zich voor een verslag op onze site wenden tot: John Bindels, Dorpsstraat 9, 5113 TC Ulicoten, telefoon: 013-5199550, fax: 013-5199695 of e-mail: bindels@lekkerwijntje.nl

Oostenrijkse wijnen staan tot heden uiterst zelden op Nederlandse restaurantkaarten. Ook in particuliere kelders nemen ze geen overheersende plaats in. Belangrijkste oorzaak: het land heeft jarenlang de reputatie gehad, op enkele Veltliners na, hoogstens middelmatige wijnen voort te brengen die het aflegden tegen de traditionele Franse of die uit nieuwe wijnlanden. Restaurateurs en wijnproevers die nog steeds aan dat beeld vasthouden, zitten er sinds een paar jaar stevig naast. Oostenrijk heeft -ik heb het al eerder in een proeverijverslag benadrukt- een verbazingwekkende inhaalslag gemaakt, vooral met z'n rode wijnen. In het land zelf krijg je daar niet altijd de sprekendste voorbeelden van, omdat er 'regionale' en 'internationale' productielijnen zijn. Die 'regionale' beantwoorden meer aan de smaak van de Oostenrijker zelf, die wijnen met een sterke aciditeit over het algemeen anders waardeert dan op Europees niveau of in mondiale kring het geval is.

Op de kaart

Zorgvuldige oogstbehandeling, beperkte rendementen, geavanceerde technieken waarin de beheersing van gisttemperaturen en barrique-'ausbau' centraal staan èn het enthousiasme van een nieuwe generatie wijnmakers (vaak met ruime ervaring in nieuwe wijnlanden) hebben Oostenrijk als kwaliteitsbewust land in de laatste vijf jaar met stip op de kaart gezet. Wie er rondreist of bij Nederlandse importeurs proeft weet dat al. Bij anderen moet die proefervaring nog komen, liefst ondersteund door een gerichte pr-campagne, die wij tot op heden hebben moeten ontberen. Of het budget daarvoor is er niet, óf we zijn nog niet belangrijk genoeg voor de export.

Welk peil Oostenrijkse rode wijnen intussen hebben bereikt, werd andermaal geïllustreerd tijdens de jaarlijkse uitgebreide proeverij op 27 maart 2002 in Golden Tulip Barbizon Den Haag. Gangmaker was daar, zoals gebruikelijk, de handelsafdeling van de ambassade van Oostenrijk. Meer dan 40 producenten presenteerden daar ruim tweehonderd verschillende wijnen. Het gemiddelde kwaliteitsniveau daarvan lag, gerekend naar een schaal van 1 tot 100 , naar mijn bevinding tussen de 70 en 80 punten, met uitschieters naar 95.

Snel importeren

Vooraf had een klein proefgezelschap met behulp van gids Hubrecht Duijker de belangrijkste wijnstreken al verkend tijdens een degustatie van 8 wijnen, afkomstig van producenten die zich in Oostenrijk eerder hebben onderscheiden. Ze gaven een correcte indruk van waartoe het land op dit moment in staat is. Omdat er in ons land nog nauwelijks acties voor consumptieverhoging van -de gemiddeld redelijk betaalbare- Oostenrijkse wijnen zijn gevoerd, wekt het geen verbazing dat menig producent hier nog geen importeur heeft. Mijn advies aan de handel is daar snel iets aan te doen. Vooral bij de rode wijnen zitten producten die het meer dan waard zijn in brede kring ingang te vinden. Bovendien heeft Oostenrijk meer dan genoeg wijn om de continuïteit in de leverantie zeker te stellen. De consument hoeft niet te dringen en dus ook niet te vrezen dat de prijzen pijlsnel omhoog gaan, zoals bijvoorbeeld herhaaldelijk bij producenten in de Languedoc gebeurt, waar prijzen van 35 €uro per fles al niet meer afschrikken.

Krachtpatsers

Vorig jaar heb ik van Nederlandse importeurs al enkele Oostenrijkse topproducten besproken. In aanvulling daarop deze keer een persoonlijke selectie van wijnen die mij tijdens deze recente proeverij verbaasden om hun kracht, sappigheid, concentratie, structuur en harmonie ( zie kader).

Conclusie

Proeverij van hoog gehalte. Illustreert andermaal dat Oostenrijk sterk scoort in groep Europese topwijnen. Zouden niet langer mogen ontbreken op restaurantkaarten, noch bij betere wijnkoperijen en slijters.

Terug